Ups and downs

Stilte, het was hier een tijdje stil. Niet omdat ik niets te vertellen had, maar omdat ik het even niet op wilde schrijven.

In de afgelopen maanden ben ik bezig geweest om mijn leven weer in balans te krijgen.

Op een of andere manier blijkt dat een van de belangrijkste dingen te zijn waar ik mij mee bezig moet houden.

Hoe zorg ik er voor dat ik “Esther” tijd heb voor mezelf. Hoe zorg ik ervoor dat ik “moeder” er met mijn volle energie voor mijn kind ben. Hoe zorg ik “dochter/zus” ervoor dat ik er ben voor mijn familie en hoe zorg ik “werknemer” dat ik mijn werk zo goed mogelijk kan doen.

Dat alles in 7 dagen per week gepropt.

Soms loop ik dan wel is een beetje over merk ik. Daarom zoek ik constant naar de juiste balans.

Elke keer als ik denk dat ik deze heb gevonden gebeurt er weer wat in mijn leven, waardoor ik weer opnieuw moet gaan zoeken.

Zo had ik voor dit jaar helemaal bedacht dat het anders zou gaan vanaf het moment dat mijn dochter naar haar nieuwe opvang/ peuterspeelzaal zou gaan.

Dit liep alleen heel anders dan gepland toen ik te horen kreeg dat mijn moeder ziek was. Ze hadden geconstateerd dat ze een darmtumor had.

De wereld stortte voor mijn gevoel weer even in. Aangezien ik nog geen 2 jaar geleden mijn vader verloor na een ziektebed aan kanker.

Godzijdank krijgen we snel het nieuws dat er geen uitzaaiingen waren en dat het operatief verwijderd kon worden. Dat is afgelopen week gebeurt. Nu alleen nog afwachten of er nabehandeling moet komen in de vorm van chemo.

Dit zet je wereld echt weer even op zijn kop. Heftig voor mijn moeder. Die dacht dat 2019 en mooi jaar zou zijn waarin ze weer meer wilde gaan genieten, na alles wat ze al achter de rug had. En alleen al het idee dat ik ook haar zou kwijtraken, kon ik echt niet verkroppen.

Gelukkig ziet alles er nu weer een stuk positiever uit. We zijn er nog niet, maar mijn moeder is nu herstellende van haar operatie.

Dit zorgt er ook voor dat ik de vaste middagen die mijn moeder oppaste tijdelijk opnieuw moest indelen. Ik was mijn balans al kwijt door het nieuws wat ik kreeg van mijn moeder, maar dat zorgde voor extra onrust in mijn koppie.

Gelukkig zijn ze op mijn werk erg begaan met de situatie en kan ik in de periode van mijn moeders herstel iets minder werken en daarnaast heb ik een engel van een vriendin die een maand lang elke woensdag middag op mijn meisje past.

Balans dus weer een beetje teruggevonden en ook mega opgelucht dat mijn moeder goed door de operatie is gekomen. Want deze lieve schat heeft nog heel wat mooie jaren in het verschiet en daar gaan we samen van genieten.

3 gedachtes over “Ups and downs

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s