Een Doula bij mijn bevalling

De eerste vraag die nu waarschijnlijk bij je te binnen schiet is: Wat is een Doula?

Een Doula is een zwangerschapsen geboortecoach. Iemand die specifiek is opgeleid om aanstaande moeders (en hun partners) te ondersteunen, helpen en begeleiden tijdens de zwangerschap en bevalling. Deze ondersteuning is van mentale, emotionele en fysieke aard (niet medisch). Ook bied een Doula veel kennis en informatie. Een Doula is een vertrouwenspersoon. De aanstaande moeder kan met al haar vragen en zorgen bij haar Doula terecht. De aanwezigheid, aandacht en steun van een Doula geeft een rustig en vertrouwd gevoel. Zo Kun je jezelf ontspannen, je volledig overgeven en focussen op de bevalling. Bron: https://www.geboortebegeleiding-westland.nl/

De reden dat ik mijn verhaal en ervaring wil delen is, omdat ik in het afgelopen 1,5 jaar heb gemerkt dat er nog heel veel mensen zijn die niet weten wat een Doula is. Aangezien dit voor mij een hele grote rol heeft gespeeld in de goede verloop van mijn bevalling, vind ik het dus belangrijk om mijn ervaring te delen. Dit is dus geen reclame praatje. Het is puur het delen van mijn ervaring in de hoop dat andere vrouwen/ stellen hier ook baat bij hebben tijdens de bevalling en hun weg daar naar toe.

*

Tijdens mijn zwangerschap stond ik op een gegeven moment voor de keuze zwangerschapsgymnastiek of zwangerschapsyoga. Een van mijn vriendinnen had een goede ervaring met zwangerschapsyoga, dus ik verdiepte mij in wat dit in hield en besloot om dat te gaan doen.

Bij mijn eerste les leerde ik Marian kennen. Zij gaf de lessen. Bij de introductie vertelde zij ons dat zij naast het geven van de yoga lessen ook werkzaam was als Doula, met daarbij de benodigde uitleg.

De eerste keer dat zij daar over vertelde merkte ik al dat haar verhaal iets met mij deed. Echter had ik zelf nog nooit eerder gehoord van een Doula en kende ik ook niemand die een Doula bij de bevalling had gehad, dus ik schoof het gevoel aan de kant en ging verder met de lessen.

In de periode dat ik naar de yoga ging heb ik op een gegeven moment ook een zwangerschap massage genomen bij Marian. Ja, Marian is echt van alle markten thuis als het gaat om de zwangere dames. Voordat ze begon aan de massage hebben we eerst even zitten kletsen. Over mijn alleenstaande moederschap, mijn zieke vader op dat moment en over de biologische vader van mijn kindje.

Ik merkte dat ik op een hele fijne manier mijn verhaal bij haar kwijt kon en dat ik een stuk opener was dan naar mensen in mijn directe omgeving. Ze stelde me op mijn gemak, stelde vragen waar ik zelf nog niet bij stil gestaan had en zette mij op een positieve manier aan het denken. Bijvoorbeeld de vraag: of ik ook wel aan mezelf dacht en aan mijn gevoelens. Een hele doeltreffende vraag op het moment dat ik eigenlijk met alles en iedereen bezig was, behalve met mezelf. Een biologische vader aan de andere kant van de oceaan, mijn eigen vader die de diagnose kreeg van ongeneselijke blindedarm kanker en de voorbereidingen treffen voor als de kleine meid zou komen.

Later bezocht ik met mijn moeder een 9 maanden beurs in de buurt, waar Marian ook stond met een kraampje voor haar Doula begeleiding. Ik stelde mijn moeder voor aan Marian en zij vertelde ook mijn moeder wat zij precies deed met betrekking tot zwangerschapsbegeleiding.

Na ons bezoek aan deze beurs ging ik met mijn moeder in gesprek. Ik zat al een tijdje in mijn maag met het feit dat ik niet wist wie ik bij mijn bevalling aanwezig wilde hebben. Omdat het met mijn vader steeds slechter ging, werd het voor mijn moeder ook steeds zwaarder om zorg voor hem te dragen. Ik vond het dus ook erg lastig om van haar te vragen of zij tijdens mijn bevalling mij bij kon staan. Dat voelde voor mij als een last die ik haar niet wilde laten dragen na alles wat ze al op haar bordje had.

Wat ik zeker wist was dat ik niet een hele kamer vol mensen wilde hebben tijdens mijn bevalling. Gewoon 1 persoon waar ik op kon vertrouwen die er voor mij was. Uiteindelijk stelde ik dus voor aan mijn moeder om Marian die persoon te laten zijn. Zodat zij mij door mijn bevalling heen kon begeleiden en dat vanaf het moment dat de kleine er bijna zou zijn mijn moeder wel in de buurt zou zijn, zodat ze aanwezig kon zijn als de kleine net geboren was.

Ik zag hoeveel rust het haar gaf op het moment dat ik met haar deze keuze maakte en door de ontmoeting eerder had zij ook het gevoel dat ik in goede handen was.

In de weken die volgden starten ik met de begeleiding van Marian als mijn Doula. Dit betekende af en toe af spreken voor persoonlijke gesprekken/ coachings die er voor moesten zorgen dat ik met een goed en gerust gevoel mijn bevalling in kon gaan.

Tijdens deze gesprekken bespraken we hoe mijn bevallingsplan er uit kwam te zien. Nooit gedacht dat er zoveel dingen zijn waar je over na kunt denken voor je bevalling. Het was dan ook een geschenk dat zij mij hiervan bewust maakte en er hierdoor voor zorgde dat op het moment dat de bevalling begon ik mij nergens meer druk over hoefde te maken.

Even een paar dingetjes die ik heb opgenomen in mijn bevallingsplan:

• Wie knipt de navelstreng door?

– De verloskundige

• Vind je het prettig om licht aan te hebben op de kamer?

– Nee

• Hoe reageer je op geluid om je heen?

– Niet goed. Het liefst zo min mogelijk praten en niet te veel mensen tegelijk in de kamer.

• Hoe en wanneer het nieuws delen met de biologische vader?

– 10 min na de bevalling wilde ik even een kwartiertje voor mijzelf, zodat ik hem kon bellen en via FaceTime hem onze dochter kon laten zien.

Nou zo zijn er natuurlijk nog tientallen andere vragen die je daar op terug kon vinden maar deze waren voor mij toch wel het meest belangrijk. En eerlijk, zelf had ik hier echt niet over na gedacht voordat ik een bevallingsplan ging schrijven.

Tijdens mijn laatste weken van mijn zwangerschap had ik het moeilijk met de afwezigheid van de biologische vader van mijn dochter. Mensen bleven me maar vragen wanneer hij zou komen en verbaasde zich over het feit dat hij niet aanwezig zou zijn bij de geboorte van zijn kind. Nou moet je weten dat de biologische vader uit Suriname komt en financieel niet de middelen had en nog steeds niet heeft om hier heen te komen, maar het deed mij veel om dat steeds uit te moeten leggen en verdedigen voor mijn gevoel. Hij komt als hij kan en wanneer dat is weet ik niet.

Door de gesprekken met Marian gaf ik dat een plekje en gaf zij mij de kracht om samen met haar naar mijn bevalling toe te werken. Ik deed het niet alleen. Ik had Marian.

Op de dag dat mijn vliezen braken stond Marian al snel voor de deur, nadat ik haar aan de telefoon had gehad. We gingen samen naar het ziekenhuis en aangezien ik nog geen constante weeën had mocht ik na alle controles nog even een paar uurtjes naar huis. Thuis aangekomen was mijn familie al druk bezig om alle puntjes op de i te zetten bij mij in huis voor als de kleine geboren en wel thuis zou komen uit het ziekenhuis. Het was een gezellige, maar ook irrealistische bedoeling aangezien mijn weeën steeds meer en heftiger werden, naarmate de uren voorbij gingen.

Rond 17.00 stapte ik weer bij Marian in de auto, omdat mijn weeën om de 7 minuten terugkwamen. Samen gingen we richting het ziekenhuis. Tijdens die rit dacht ik dat ik door de grond ging van de pijn als er weer een wee opkwam. Gelukkig zat Marian naast me en wist ze mij tijdens het rijden te begeleiden in mijn ademhaling.

In het ziekenhuis aangekomen kreeg ik een kamer toegewezen en mocht ik wachten op de verloskundige. Zij zou mij vertellen hoeveel ontsluiting ik had. In de tussentijd werden de weeën alleen maar erger. Doordat Marian haar vuisten op mijn onderrug drukte ving zij voor mij de ergste pijn op een was het nog enigszins dragelijk.

Toen de verloskundige langs kwam kreeg ik te horen dat ik pas 3 centimeter ontsluiting had. Verbaasd en door de grond gaan van de pijn wist ik even niet waar ik het moest zoeken. Marian vroeg of ik even onder de douche kon gaan staan, en gelukkig mocht dat. Dit zorgde er voor dat ik weer rustig werd en me weer meer kon concentreren op mijn ademhaling tijdens mijn weeën. Na het douchen ging het gelukkig allemaal een stuk sneller. Nou moet ik wel zeggen dat de pijn ook nog heftiger werd (ja het kan nog heftiger). Het werd op een gegeven moment zo erg dat ik niet meer kon blijven staan tijdens mijn weeën. Wat ik wel weet is dat die laatste 2/3 uur weeën echt als een waas aan me voorbij zijn geschoten. Tussendoor kreeg ik nog even te horen dat ik 9 cm ontsluiting had en dat was een uur voordat ik uiteindelijk mocht gaan persen, maar dat ging door alle adrenaline zo aan me voorbij dat ik me maar bleef focussen op ademhalen en zorgen dat ik mijn weeën goed opving.

Uiteindelijk kreeg ik een uur later pers weeën. Ik weet echt niet hoe ik me daar doorheen had geslagen zonder Marian. Het was iets voor 00.00 ’s nachts en dus wisseling van de wacht en ik had pers weeën. Tijdens deze weeën moet je gebruik maken van een andere manier van ademhalen om er voor te zorgen dat je pas gaat persen als je genoeg ontsluiting hebt. Nou die had ik, maar ik moest even wachten tot mijn verloskundige er was. Nadat ik gillend van de pijn en 3/4 pers weeen verder eindelijk de verloskundige aan mijn bed had staan kon ik verder met de volgende fase. Ik had al gehoord dat dit soms ook nog best lang kan duren dus ik zette me schap voor nog meer weeën en nog meer pijn. God zij dank wilde mijn kleine meid graag naar buiten. Na 2 pers weeën. Hoorde ik zacht gehuil en kreeg ik mijn kleine meid in mijn armen.

I did iT! Het was me gewoon gelukt om helemaal zonder pijnbestrijding en op eigen kracht mijn kleine meid op de wereld te brengen. Nog steeds vol van adrenaline en vol liefde voor het kleine mensje dat ik in mijn handen had vergat ik alle pijn die ik had ervaren de paar uur daarvoor en genoot ik van het moment dat ik moeder was geworden.

Zo zorgde mijn Doula er dus voor dat ik tijdens mijn bevalling het vertrouwen had in mijzelf dat ik het aankon. De rust vond op de momenten dat ik er doorheen zat en mij bijstond in het opvangen van de pijn die ik met iemand wilde delen alleen niet ten koste van de ander.

Kort nadat mijn kleine meid geboren was kwamen mijn moeder en zusje de kamer in. Wat was het heerlijk om hun te zien en fijn om dit mooie moment met hun te delen. Ze konden mijn kleine meid bewonderen en genieten van de nieuwe aanwinst in de familie. Mina.

Na mijn bevalling is Marian ook nog bij mij langs geweest. We hebben het nog gehad over mijn ervaring van de bevalling, maar vooral ook over wat er op mij af kwam na de bevalling. Niets of niemand kan je voorbereiden op het verantwoordelijkheidsgevoel dat je dan ineens krijgt. Slapeloze nachten door het luisteren naar de ademhaling, onzekerheden over gewicht en kleine dingetjes zoals verkoudheid. Dit zijn zorgen waar je hoofd van gaat tollen. En als klap op de vuurpijl heb je tijdens je kraamweek ook nog een een bak aan informatie/ leerstof wat je even moet opslaan en niet moet vergeten.

Gelukkig kon ik het hier met Marian over hebben en gaf zij mij kracht en hoop om door deze pittige tijd heen te komen. Daarnaast had ik ook nog eens een schat van een kraamverzorgster waardoor ik mij echt gesteund voelde van alle kanten.

Het moraal van dit verhaal is dus dat een doula voor mij echt een hele goede ervaring is geweest. Het is niet alleen fijn als je alleenstaande ouder bent, maar ook als stel om iemand te hebben waarbij je jezelf kunt zijn. Geen schaamte hoeft te voelen of het idee te hebben dat je het allemaal moet weten.

Wees dus niet bang om te zoeken naar hulp. Het helpt en verrijkt je leven op de momenten dat je dit het hardste nodig kunt hebben en ik pluk daar nu nog steeds de vruchten.

Als laatste nog een foto van een moment waar ik heel dankbaar voor ben. Mijn vader heeft mijn kleine meid nog vast kunnen houden. Wat ben ik blij dat hij dit nog mocht meemaken.

via intragam te volgen: @esthervdboogert

Een gedachte over “Een Doula bij mijn bevalling

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s